براي خودم جالبه. گاهي اوقات كه مي خوام هايكو ها رو به انگليسي برگردونم ميبينم سر از يك جاي ديگه در آوردم كه خودمم خيالش رو نمي كردم. هايكوي قبلي رو نگاه كنيد  : شب ِ باهاري /  . . . .   به جاي Spring كلمه ي Starry  قراردادم . ببينيد چه تفاوتي با هم دارند. عجيبيست نه؟ خانم كتايون براي اين هايكو هم در خيابان نور نوشت كه اين هايكو هايكوي گردو نيست و درست مي گفت. اما آنچه كه من را به نوشتن در مورد اين هايكو واداشت كامنت هليا بود :  ماه نو ... اين هايكوتون ارومم نميكنه ...

براي من كمي عجيب بود  از خودم كه با اين هايكو مداوا شدم و سكوت هايكويي چند روزه شكسته شد و هلياي نازك بين آرام نشده بود. مي دانم  اين نوشته ها هايكو را مي كشد و تمام آنچه در ذهن دوستان ديگر ميم و كتايون خانم و فريبا خانم و شبگرد ( البته تا اين لحظه) را عوض مي كنم.

از اسم شروع كنم : آرامش بي دليل . . . ماه نو  براي خودم شروع ديگريست. با  اين هايكو  اين را براي خودم نشان گذاشته ام كه غم اين دنيا   . . .  ماه نويي در پيش دارم من كه به قول هيلا خانم مثل رابينسون درون جزيره اي ديگرم J  پس تامل ديگر چرا ؟ چرا صندلي  خان با ديدن يك ترجمه يك صفحه از وبش را پر از هايكو مي كند ( نمي دانستم چرا  آن هايكو را ترجمه مي كنم   كامنت هاي  ماهی و گربه . . . دوم  را ببينيد )

. . .  احساس دلتنگي عجيب اين چند روز را ديدن واقعي اين هايكو از بين برد. ميهمان بودم . و با صاحب خانه تا نيمه شب بحث رنگ در اشعار حافظ و ... چنين و چنان. و من نا آرام تر.  وقت استراحت دم دم هاي صبح  صدايي بيدارم كرد . صدا كمي عجيب بود. وقتي به بيرون نگاه كردم سگي را ديدم داشت استخواني را با ولع هر چه تمام مي خورد. آنقدر بي خيال و آرام بود كه ناخوداگاه ياد يك دوست كه در آرامش شهره است افتادم . چه عجيب و آرامش بخش بود .  . .  آن سگ تمام غم هاي من را  هم خورد و رفت.  

در نگارش نخست  بند اول و سوم همان بود  سپيده دم   - / سگ ِ ولگرد .

 اما بند دوم چنين بود : صداي جويدن استخوان.  چون من ديدن آن صحنه را مديون صداي آن بودم !؟  صدا ي جويدن استخوان كمي استرس زا و پرخشونت ست . تا حدي بوي مرگ مي دهد اگر نبيني چه مي بيني .  تماشا  را بر ديدن ترجيح دادم  و دليلش براي خودم جالب بود چون روز بعد دوباره غم آمد  . . . پس من نديده بودم و تماشا كرده بودم .

و   . . .